Newsletter

Jeśli chcesz otrzymywać najnowsze informacje na swoją skrzynkę pocztową, być na bieżąco z prawem żywieniowym oraz wiedziedź co możemy Ci zaoferować w ramach szkoleń, przyłącz sie do nas subskrybująć newsletter.

zapisz się >

Aktualności

2019-08-19 powrót

Kto powinien uzasadniać oświadczenie z listy pending? Sprawa w Trybunale

Do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skierowane zostało niedawno kolejne bardzo ciekawe zapytanie o wykładnię przepisów rozporządzenia 1924/2006.

WPROWADZENIE

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez szwedzki sąd dotyczy tego po czyjej stronie leży uzasadnienie (ciężar dowodu) czy oświadczenia (z listy pending) są niedozwolone. Główne pytanie (pierwsze z pięciu) dotyczy tego czy rozstrzygnięcie w omawianej sprawie stanowią art. 5 i 6 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 28 ust. 5 rozporządzenia nr 1924/2006 czy też ciężar dowodu jest określany zgodnie z prawem krajowym.

Ostatnie ze szczegółowych pytań odnosi się do tego czy znaczenie dla odpowiedzi ma fakt, że rozporządzenie 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności oraz dyrektywa 2005/29 dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym […] mogą być stosowane łącznie w postępowaniu przed sądem krajowym.

Czekamy na rozstrzygnięcie tej bardzo ciekawej sprawy, o którym niezwłocznie powiadomimy Państwa w NEWSLETTERZE IGIFC

WARTO PAMIĘTAĆ

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia 1924/2006 oświadczenia żywieniowe i zdrowotne muszą się opierać na ogólnie przyjętych dowodach naukowych i być nimi potwierdzone a podmiot działający na rynku spożywczym, który zamieszcza oświadczenie żywieniowe lub zdrowotne, uzasadnia zastosowanie tego oświadczenia.

Powszechnym błędem przy stosowaniu oświadczeń zdrowotnych jest naruszenie wymogów określonych w art. 10 ust. 2 rozporządzenia 1924/2006. Zgodnie z tym artykułem:

Oświadczenia zdrowotne są dopuszczalne jedynie pod warunkiem umieszczenia następujących informacji przy etykietowaniu, a jeżeli nie występuje ono - przy prezentacji i w reklamie:

a) stwierdzenie wskazujące na znaczenie zrównoważonego sposobu żywienia i zdrowego trybu życia;

b) ilość środka spożywczego i poziom jego spożycia niezbędny do uzyskania korzystnego działania, o którym mówi dane oświadczenie;

c) w stosownych przypadkach, stwierdzenie skierowane do osób, które powinny unikać danego środka spożywczego; i

d) odpowiednie ostrzeżenie w przypadku produktów, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, jeżeli są spożywane w nadmiarze.